وبلاگ شخصی پیمان تسنیمی

آنچه دوست دارم برای دوستانم بگویم

وبلاگ شخصی پیمان تسنیمی

آنچه دوست دارم برای دوستانم بگویم

من پیمان تسنیمی، فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک در گرایش سیالات هستم و در زمینه تاسیسات و انرژی های نو مشغول به کار می باشم. در این وبلاگ سعی دارم مطالبی را که دوست دارم و فکر می کنم به کار دوستانم می آید را بنویسم. امیدوارم که شما هم من را در درست اندیشیدن با نظراتتان یاری فرمایید.

۳ مطلب در اسفند ۱۳۹۴ ثبت شده است

منطقا این طور به نظر می رسد که پاداش به کسانی تعلق می گیرد که کار ویژه و یا کاری مشکی که اکثرا  قادر به انجام آن نیستند را به خوبی انجام می دهند و پاداش شامل کسانی نمی شود که که یک کار  طبق برنامه و روال  که اجرت آن  از قبل توافق شده است را انجام می دهند.

حال اگر سری به مصوبات هیات مدیره های شرکت های فعال در ایران بیاندازید، می توانید متوجه بشوید آیا تعریف پاداش ها درست است یا نه ؟

به نظر من اگر منصف باشید و اهل عدالت خواهی، در بررسی این صورت جلسه ها، دلتون خواهد گرفت. خیلی از شرکت ها برای اینکه پرسنل شرکت یک کار عادی و طبق روال با درجه کارایی متوسط را انجام داده اند به عناوین مختلف به کارمندان خود پاداش داده اند. من که بخیل نیستم (البته امیدوارم) پاداش نوش  جانشون ولی نکته ای که به نظرم مهم است و باید بگویم این است که من بر این باورم که پیشرفت و یا عدم پیشرفت یک سازمان و یا شرکت در این است که همه چیز سر جای خودش قرار داشته باشد.

بعضی از دوستان به من می گویند که چون حقوق کارمندان کم است ما به بهانه های مختلف به آن ها پاداش می دهیم،

من از آن ها می پرسم که خوب، چرا حقوق آن ها را متناسب و مناسب نمی کنید؟

در جواب من می گویند که اگر از اول حقوق بالاتر بدهیم آن وقت، باید پاسخ گو باشیم ولی وقتی اینطور قرارداد می بندیم، اگر پولی به شرکت برسد، جبران می کنیم، هم آن ها خیلی خوشحال می شوند و هم اینکه ما استرس پرداخت ها را نخواهیم داشت.

البته این دوست ما چند سالی است که جز مدیران موفق می باشد.

ولی سوال من این است اگر حقوق یک نفر به طور مثال یک میلیون است ما حق داریم به او 800 هزار تومان بدهیم و بعد هر 2 یا 3 ماه 400 هزار تومان و یا 600 هزار تومان به او پاداش بدهیم و بر او منت بگذاریم که که هواتو داریم و بعد اگر یک بار پوا نداشتیم که پاداش بدهیم و او پیگیر شد به او بگوییم که :  پاداش دادنی است نه گرفتنی؟

  • پیمان تسنیمی

شعری از عطار

۱۵
اسفند

گر مرد رهی میان خون باید رفت

وز پای فتاده سرنگون باید رفت

تو پای به ره درنه و هیچ مپرس

خود ره بگویدت که چون باید رفت

  • پیمان تسنیمی

بعد از خواندن این پست، تصمیم گرفتم که برایش وقت بگذارم و مدت ها رفتارها و اعمالم را بررسی و کنترل نمایم تا بفهمم چه خرده مهارتی را  اگر انتخاب کنم می تواند در من تغییرات اساس و بنیادی ایجاد نماید.

به مدت یک هفته به بررسی اعمال و رفتارم پرداختم که به بعضی موارد آن اشاره می کنم

اولین مورد به نحوه نوشتن من بر می گردد  ، وقتی که قرارشد گزارشی برای شرکت تهیه کنم، سریع شروع به نوشتن گزارش کردم چون  دوست داشتم آن را زود به انجام برسونم، با آنکه من برای تهیه آن گزارش 3 روز مهلت داشتم و می توانستم در این سه روزه با  آرامش و حوصله بند بند گزارش را آماده کنم. ولی متاسفانه خیلی سریع و درمدت زمان 3 الی 4  ساعت گزارشم را آماده کردم و ارسال کردم و بیشتر مدت زمان آن دو روز باقی مانده از فرصتم را، به مطالعه موارد غیر ضروری پرداختم. با آنکه گزارشم مورد تایید مدیریت قرار گرفت ولی خودم از آن گزارش رضایت نداشتم.  

مورد بعدی به متمم خوانی من بر می گردد. معمولا صبح ها بعد از روشن کردن رایانه به سایت متمم سر می زنم و درس های آن را مطالعه می کنم. خیلی سریع درس های متمم را مطالعه می کنم  حتی در مطالعه متن ها جمله ها را تا پایان نمی خونم همین که احساس می کنم منظور نویسنده را فهمیده ام به جمله بعدی می روم ( من از همون دانش آموز هایی هستم که در دوران مدرسه اولین نفر برگه هایم را تحویل می دادم).

مورد سوم مربوط می شود به خواندن کتاب STEP to Understanding   برای یادگیری زبان انگلیسی. در مطالعه این کتاب نیز خیلی عجله دارم.  و خیلی سریع دوست دارم مطالعه کتاب را تمام کنم، و بروم درس بعدی، با آنکه  می دانم یادگیری زبان به واسطه درگیر بودن با زبان نتیجه می دهد. ولی باز در خواندن  این کتاب عجله می کنم.

من حتی در جلسات کاری و مذاکره ای هم خیلی سریع اصل موضوع را مطرح می کنم و حوصله بحث های حاشیه ای را ندارم و دوست دارم هم خیلی زود جواب مورد نظرم را از طرف مقابل بگیرم.

با توجه به مطالب بالا که تقریبا یک هفته ای ذهن من را با خودش درگیر کرده بود. به این نتیجه رسیدم خرده مهارتی که می تواند به من خیلی کمک کند،  خرده مهارت " آرامتر انجام دادن" می باشد.

من باید تلاش کنم تا  فعالیت هایم را آرامتر انجام بدهم و سعی کنم از فرآیند و مسیر لذت ببرم تا نتیجه مسیر، آن وقت هم زندگی با لذت تری خواهم داشت و هم اینکه  نتایج فعالیت هایم مطلوب تر خواهد شد. و به عنوان یک میکرو اکشن از همین کامنت شروع کردم. الان که دارم می نویسم، خیلی دارم با خودم کلنجار می روم که عجله نکن و با حوصله انجام بدهم.

 

  • پیمان تسنیمی